Wednesday, June 8, 2016

இன்பத் தமிழ்

தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர் - அந்தத்
தமிழ் இன்பத் தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர்!
தமிழுக்கு நிலவென்று பேர் - இன்பத்
தமிழ் எங்கள் சமுகத்தின் விளைவுக்கு நீர்!
தமிழுக்கு மணமென்று பேர் - இன்பத்
தமிழ் எங்கள் வாழ்வுக்கு நிருமித்த ஊர்!
தமிழுக்கு மதுவென்று பேர் - இன்பத்
தமிழ் எங்கள் உரிமைச்செம் பயிருக்கு வேர்!

தமிழ் எங்கள் இளமைக்கு பால் - இன்பத்
தமிழ் நல்ல புகழ்மிக்க புலவர்க்கு வேல்!
தமிழ் எங்கள் உயர்வுக்கு வான் - இன்பத்
தமிழ் எங்கள் அசதிக்குச் சுடர்தந்த தேன்!
தமிழ் எங்கள் அறிவுக்குத் தோள் - இன்பத்
தமிழ் எங்கள் கவிதைக்கு வயிரத்தின் வாள்!
தமிழ் எங்கள் பிறவிக்குத் தாய் -இன்பத்
தமிழ் எங்கள் வளமிக்க உளமுற்ற தீ!

  • கவிஞர் : பாரதிதாசன்

Saturday, June 4, 2016

ஓய்வெடுக்க போறீங்களா? ஒரு நிமிடம்

ஓய்வெடுக்க போறீங்களா? ஒரு நிமிடம்...!
Advertisement
 
 
Advertisement
 
Advertisement

பதிவு செய்த நாள்

28பிப்
2015 
00:00
என்னுடைய தோழி ஒருத்தி இப்போ மிகப் பெரிய ஒரு பதவியில், எழுத்து துறையில், சமூக சேவையில், குடும்பத்தில் என, எப்போதும் உற்சாகமாக, சுறுசுறுப்பாக இருப்பதை பார்க்க பார்க்க ஆச்சரியமாக இருக்கும். 
'எப்படி இவளால் எந்த வேலையும் வேண்டாம் என ஒதுக்கித் தள்ளாமல், இப்படி புத்துணர்ச்சியுடன் செய்ய முடிகிறது?' என, எங்கள் நட்பு வட்டாரத்தில் ஒரு சந்தேகம் உண்டு. ஓய்வு எடுக்கக் கூட நேரமில்லாமல், இப்படி ஓடி ஓடி வேலை செய்து கொண்டே இருந்தால், உடல் ஆரோக்கியம் என்னவாகும் என்ற கவலையும் எங்களுக்கு உண்டு. 
மற்றொரு தோழி உண்டு. அவளுக்கு, வேலைக்கு போய் விட்டு வந்து ஓய்வு எடுப்பது மட்டும் தான் வேலை. ஆனால், அந்த முதல் தோழிக்கு இணையாக உற்சாகமோ, பல பணிகளில் ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் ஆர்வமோ, இவளிடம் இல்லாததும் எங்களுக்கு புலப்பட்டது.

ஆலமரத்து பஞ்சாயத்து: இது என்ன மந்திரம், ரகசியம் என, தெரிந்து கொள்ள கூட்டினோம், ஆலமரத்து பஞ்சாயத்தை!
'ஓய்வு என்பது நாம் எப்போதும் செய்கிற வழக்கமான வேலைகளிலிருந்து, சற்று மாற்றி வேறு வேலைகளை செய்வது!'
தினமும், ஒரே மாதிரியான வேலைகளையே செய்யும் போது, நம் திறனில் ஒரு குறைபாடும், அலுப்பும், ஆயாசமும் வந்து விடுகிறது. அதே வேலையை கொஞ்சம் மாற்றிச் செய்ய முற்பட்டால், ஒரு உற்சாகம் வந்து ஒட்டிக் கொள்ளும்.
ஓய்வெடுக்கிறேன் பேர்வழி என்று சும்மா படுத்து, 'டிவி' பார்ப்பது, நீண்ட நேரம் தூங்கிக் கொண்டு இருப்பதல்ல ஓய்வென்பது.
அனுதினமும் புதிய புதிய நிகழ்வுகளால், மனம் ஓய்வின்றி செயல்படுகிறது. மனதிற்கான ஓய்வு வெளிப்படையாக தெரிவதில்லை. மன ஓய்வுத் தேவையை சரியாக நெறிபடுத்துவதும் இல்லை. இசை, தியானம், பிடித்ததை செய்வது, இதமான சூழலில் இருப்பது ஆகியவை, மனதை ஓய்வெடுக்க வைக்கும்.
உடல் ஓய்வென்பது, செயலற்று இருப்பது, மிதமான உடற்பயிற்சி, குளியல் போடுவது ஆகியவை. மனம், உடல் இரண்டும் ஓய்வெடுக்க ஒரே வழி, தூக்கம். இவையெல்லாம், இதுவரை சொல்லப்பட்டு வந்த மன, உடல் ஓய்வு சம்பந்தப்பட்ட செய்திகள். ஆனால், கொஞ்சம் 
மாற்றி யோசித்தாள் எங்கள் தோழி.

பேப்பர் படியுங்கள்:
ஒரு வேலை செய்து கொண்டிருக்கும்போது, கொஞ்சம் இடைவேளை விட்டு, வேறு மாதிரியான புதுப்புது வேலைகள் செய்யும்போது, நம்மை நாமே புதுப்பித்துக் கொள்வது போல் இருக்கும். ஒருநாள் ஓய்வு கிடைத்தது என்றால் கூட, தாமதமாக தூங்கி எழுந்து, இருப்பதை சாப்பிட்டு, 'டிவி'யே கதி என்றில்லாமல், என்றைக்கு வீட்டில் யாருமேயில்லாமல் ஒரு முழுநாள் ஓய்வு கிடைக்கிறதோ... உருவாக்கிக் கொள்ளலாம்; தவறில்லை... 
அன்று விடியற்காலையிலேயே எழுந்திருந்து, பிடித்தமான பாடலை ஓடவிட்டு, மிக மெதுவான, நிதானமாக, அந்நாளை துவக்குங்கள்.
நீண்ட நாள் ஆசைகளை அன்று நிறைவேற்றுங்கள். நிதானமாக பேப்பர் படிப்பது, செடிகளுக்கு தண்ணீர் விடுவது, கோலம் கொஞ்சம் பெரிதாக போடுவது, நிதானமாக குளித்து, பிடித்த மாதிரி உடையணிவது, வழக்கமான உணவு வகைகளிலிருந்து விலகி வேறு உணவு உண்பது என, மாற்றி யோசியுங்கள்.
அன்று, சின்ன சின்ன ஆசைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ளுங்கள். முக்கியமாக, ரொம்ப நாளாக செய்ய நினைத்து செய்யாமல் விட்ட, சின்ன சின்ன வேலைகளை குறிப்பெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்; கேலிக்குரியதாக தோன்றும். 

அன்புடன் பழகுங்கள்:
ஆனால், 'மாடியில் ஒரு கொடி அதிகமாக கட்டணும்; பழைய செருப்பு, ஷூக்கள் சுத்தம் செய்து வைக்கணும்; பழைய சேலைகளை யாருக்காவது கொடுக்க எடுத்து வைக்கணும்; கால்களை வெந்நீரில் ஊற வைத்து சுத்தம் செய்யணும்; ரொம்ப நாளாக பேசாத ஒரு உறவினரிடம் பேசணும்' என்று ஒரு பேப்பரில் எழுதிக் கொண்டே வரும் போதே, உற்சாகம் மனதில் வந்து ஒட்டிக் கொள்ளும்; இந்தப் பட்டியலில் பாதி வேலை முடிந்து விட்டது போல் ஒரு தெளிவு வரும்.
'நம்மைச் சுற்றி ஒரு குழப்பமும் இல்லை. நான் மிகச் சரியாக, தெளிவாகவே இருக்கிறேன். சின்ன சின்ன குறைகள் என்னிடம் உண்டு; அதையும் என்னால் சரி செய்து விட முடியும் என்ற தைரியமும் எனக்கு உண்டு' என்கிற மாதிரியான எண்ணங்கள் நம்மை உற்சாகப்படுத்தும். அடுத்து என்ன வேலை என்று மனம் துள்ளும். கண்டிப்பாக அசதியோ, அலுப்போ வரவே வராது.
'சோம்பலும், ஓய்வும் தற்கொலைக்கு சமம்' என்று சொல்லி இருக்கிறார் ஒரு பெரியவர்.

நீங்கள் நீங்களாகவே இருங்கள்:
ஓய்வை, சோம்பலோடு சம்பந்தப்படுத்தவே கூடாது. ஓய்வெடுப்பது சோம்பலை விரட்டி அடிக்கத்தான். ஒரு ஓய்விற்கு பின் மனமும், உடலும் உற்சாகமாய் இருக்கணும்; தூங்கி வழிந்தபடி இருக்கக் கூடாது. தினம் தினம் உற்சாகமாய், பிரகாசமாய் இருப்பது, நாயகியர் கையில் தான் உள்ளது. 
ஆயிரம் வேலைகள், கடமைகள் நம்மை சூழ்ந்து அழுத்தம் கொடுத்தாலும், எல்லாவற்றுக்கும், 'பிளீஸ் வெயிட்...' என்று ஒரே ஒரு நாள் அவகாசம் கேட்டு காத்திருக்க செய்து விட்டு, உங்களுக்கே உங்களுக்கு என்று, உங்கள் விருப்பப்படி, எவ்விதமான முகமூடியும் இல்லாமல், நீங்கள் நீங்களாக இருந்து பாருங்கள். அந்த ஒருநாள் மலர்ச்சி, உற்சாகம் நம்மை இன்னும் இன்னும் வேகமாக, திறமையாக செயல்பட வைக்கும்.
இவையெல்லாமே தன் அனுபவத்தின் மூல

தேடல்களை தூண்டும் அகமகிழ்வு: தேவைகளை தூண்டும் புறமகிழ்வு - நன்றி: தினமலர் - 29 மே 2016

தேடல்களை தூண்டும் அகமகிழ்வு: தேவைகளை தூண்டும் புறமகிழ்வு
வாழ்க்கையில் நாம் அனைவருமே எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதை தான் விரும்புகிறோம். ஆனால், வாழ்க்கை முழுமை அடைவதே, கடினமான பொழுதுகளையும் லாவகமாய் தாண்டி வரும் போது தான். லேசான விஷயங்கள் நடக்கும் போது மகிழ்ந்து கொண்டாடி விட்டு, கடினமான பொழுதுகளை கண்டு அஞ்சி ஒதுங்கிக் கொள்கிறோம். என் தோழி ஒருவரின் நிகழ்வும் இதையொற்றியே இருந்தது. என் தோழி, மிக தைரியமான, அன்பான, பொறுப்பான பெண். ஆனால், சில நாட்களாக மிக சோர்வாய், கவலையாய், எதிலும் உற்சாகம் இல்லாமல் ஏனோதானோ என்று உடை அணிந்து, பேச்சிலும், செயலிலும் உற்சாகமில்லாமல் இருக்கவே, அவளை விசாரிக்க ஆரம்பித்தோம். எல்லா வசதிகளும் இருந்தும் ஏன் இந்த மகிழ்ச்சியின்மை என்று கேட்க, அவள் சொன்ன காரணங்கள், உங்களுக்கு சரியெனப்படுகிறதா என்று பாருங்கள்.வசதி வாய்ப்புகள், பதவி பாராட்டுகள், பெரிய பெயர், மதிப்பு இவையெல்லாம் புறம் சார்ந்த மகிழ்ச்சியை, அதுவும் தற்காலிக மகிழ்ச்சியை தான் கொடுக்கின்றன. நமக்கு மனம் என்று ஒன்று இருக்கிறது; அது சார்ந்த வாழ்க்கை, அதை மகிழ்ச்சிப்படுத்துவதற்கென நாம் ஏதும் சிந்திப்பதில்லை. அதாவது, அகம் சார்ந்த மகிழ்ச்சி என்பது அனைவருக்கும் வேண்டும். வயதாக வயதாக அகம் பற்றிய கேள்வி எழுகிறது. அந்த சந்தேகங்களுக்கு என்னால் தெளிவான பதிலை தேடி தர முடியவில்லை. ஒருவேளை அதுதான் என் உற்சாக மின்மைக்கு காரணமாய் இருக்கலாம் என்கிறாள். மகிழ்ச்சி என்றால் சந்தோஷமாய் இருப்பது, சிரிப்பது, கொண்டாடுவது என்றே நமக்கு தெரியும். அதிலும், இரண்டு பிரிவுகளாய் பிரித்து அகம், புறம் என பார்த்து பார்த்து சந்தோஷப்படணுமா என்ற கேள்வியும் எழுந்தது.

பாவனை உலகத்தில்...கஷ்டங்கள் வந்தால், என்னமோ வாழ்க்கை நம்மை மறுதலித்து விட்டதாய் அஞ்சுகிறோம். எப்போதுமே மகிழ்ச்சி, ஆக்கப்பூர்வமான சிந்தனைகள், சுய மரியாதை போன்றவற்றுக்கு மட்டுமே முதன்மை இடம் கொடுத்து, கடினமான பொழுதுகளை வெறுத்து ஒதுக்கி, அதை எப்படி கையாள்வது என்பதே தெரியாமல் ஒதுங்கிக் கொள்கிறோம். இரண்டு தருணங்களையும் எப்படி 
சமாளிப்பது என்று நமக்கு சொல்லித்தரவும் யாரும் இல்லை; தெரிந்திருந்தாலும் நாம் மற்றவர்களுக்கு சொல்லித்தரவும் தயாராக இல்லை.நாம் செய்கிற ஆக்கப்பூர்வமான செயல்கள், நமக்கு மற்றவர்கள் ஆக்கப்பூர்வமாய் செலுத்துகிற செயல்கள், இவை இரண்டுமே நமக்கு மகிழ்ச்சியை தரக் கூடியது தான். ஆனால், அதற்காக அவ்வப்போது ஏற்படுகிற தடங்கல்கள், துயரங்கள் போன்ற துன்ப செயல்களை நாம் 

எப்படி ஒதுக்கிவிட முடியும்?
அப்படியே, புற மகிழ்ச்சியிலேயே புதைந்து போவதும் நிரந்தரமானது அல்ல. அகம் சார்ந்த மகிழ்ச்சி, நிரந்தரமான, ஆழமான உணர்வு. இதை ஏன் அனைவரும் கொண்டாடுவதில்லை என்று யோசித்தால், நாம் அனைவருமே, பாவனை உலகத்தில் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்கிற கசப்பான உண்மை புரியும். அதாவது, புறத்தில் சுவை கண்ட பூனையாக, அகத்தை மறைத்து வைத்து, புற மகிழ்ச்சியை மட்டுமே எதிர்கொள்கிறோம்.என் வீடு, என் கணவன், என் பிள்ளைகள் அடங்கிய அழகிய கூடு; இது எனக்கு நிம்மதி தருவதாய் அமைந்துள்ளது. ஒருவேளை அப்படி அமையவில்லையென்றால், அமைத்துக் கொள்வேன் என்கிற சுய மதிப்பீடு நம்மிடையே குறைந்து 

வருகிறது. சபாஷ்! 'எத்தனை பெரிய பங்களா வாங்கியிருக்கிறாய்?' 
என மற்றவர்கள் கூறும் பாராட்டு வார்த்தையில் உள்ள புற மகிழ்ச்சியை ஏற்று கொண்டாடும் பழக்கம் அதிகரித்து வருகிறது.
நம் தேடல்களை துாண்டும் அக மகிழ்வு, நிரந்தர மாய் நம்மை அடுத்த கட்ட வளர்ச்சிக்கு கொண்டு செல்லும். தேவைகளை துாண்டும் புற மகிழ்வு, சுமைகளை அதிகப்படுத்தி நம்மை இருக்கிற நிலையிலேயே சோர்வடைய செய்துவிடும். எனக்கு அக மகிழ்வே வேண்டாம்; பிறர் பாராட்டும் புற மகிழ்வே போதும் என்று நினைத்து செயல்படுவோர், ஒரு கட்டத்திற்கு பின் எந்த மகிழ்ச்சியையும் அடையாமல், என் தோழி மாதிரி புலம்ப வேண்டியது தான். நம் அகம் அழகாய், மகிழ்வாய் அமைந்தாலே, நமக்கு தெளிவான பார்வை கிட்டும். செய்யும் ஒவ்வொரு செயலிலும் அதன் தெளிவு பிரதிபலித்தாலே, நம் வாழ்க்கை வளமாய் அமையும்.புற மகிழ்வை மட்டும் கருத்தில் கொண்டு கவனமாய் நடந்தாலும், தோல்வியை சந்திக்க வேண்டியிருக்கும். அப்போது உங்களை புகழ்ந்தவர்களே, 'நல்லா வேணும்... என்ன ஆட்டம் போட்டாங்க இதுதான் முடிவு...' என்று புறம் பேசுவர். அப்போது நமக்கு ஏற்படும் சோக சுமையையும், ஏமாற்றங்களையும் எவராலும் தடுக்கவே முடியாது என்பது தான் நிதர்சனம். அதன் பின் நாம் யோசிப்போம், உண்மையான மகிழ்ச்சி என்பது என்ன; அது எதில் இருக்கிறது; அதனால் ஏற்படும் மன நிம்மதியில் எத்தனை சுகம் இருக்கிறது என்று.உள்ளதை உள்ளபடி... பல வேதனைகளையும், சோதனைகளையும், தடங்கல்களையும் தாண்டி, அதையெல்லாம் மீறி தான் வெற்றியடைந்தோம் என்று வெற்றியாளர்கள் கூறுவது உண்மையெனில், வெற்றியை விட நமக்கான அக மகிழ்வை இதுமாதிரியான வேதனைகளில் தான் கண்டறிய முடியும் என்பது 
புரியும். புற மகிழ்ச்சி, சடக்கென்று கடந்து போகக்கூடியது; அக மகிழ்வு அப்படி அல்லவே! நிரந்தரமாய் ஒரு பெருமிதத்தை, நிறைவை, வாழ்வின் முழுமையை அனுபவித்த சுகத்தை நமக்கு கொடுக்கும். எதிர்மறை எண்ணங்களை விட, ஆக்கப்பூர்வமான எண்ணங்கள் தான் நல்லது என்றாலும், நம் பிள்ளைகளுக்கு புறத்தில் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சியை மட்டும் புலப்படுத்துவதில் நம் கடமை முடிந்து விடாது. உள்ளதை உள்ளபடி ஏற்றுக் கொள்ளும் பக்குவம் நம் பிள்ளைகளுக்கு மட்டுமல்ல, நமக்கும் வேண்டும். வேதனைகளையும், சோதனைகளையும் முழுமையாக அனுபவித்து அதிலிருந்து பாடம் கற்று, மீண்டு வந்து தெளிவான வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுப்போர் மட்டுமே, அக மகிழ்ச்சியோடும், புற மகிழ்வில் ஒதுங்கியும் வாழ்வர். அவர்களாய் நாம் மாற, நாமே நம்மை சுயமாய் வாழ்த்திக் கொள்வோம். அக மகிழ்வு கிடைத்தவுடன் சுயமாய் பாராட்டிக் கொள்வோம். தவறொன்றுமில்லை நாயகியரே!

ம.வான்மதி

மொபைல் மற்றும் இணையத்தில் தொலையும் வாழ்க்கை!

மொபைல் மற்றும் இணையத்தில் தொலையும் வாழ்க்கை!



இன்றைய கால கட்டத்தில் மொபைல் போன் நம் வாழ்க்கையின் அன்றாட தேவைகளில் ஒன்றாகி விட்டது. இளைஞர்கள் முதல் குழந்தைகள் வரை, கைபேசி கட்டுக்குள் கொண்டு வந்து விட்டது. கை கால்கள் போல நம் உடலின் ஓர் அங்கம் போலவே மாறிவிட்ட மொபைல் போனின் மாய வளையத்தில், நம் அனைவரும் கட்டுண்டு கிடக்கிறோம். இதிலிருந்து மீள்வது சற்று கடினம்தான். ஆரம்ப காலங்களில் நாம் பேசுவதற்கு மட்டுமே பயன்படுத்திய இது, அறிவியல் மற்றும் தகவல் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியால், உலகமே ஒரு மொபைல் போனிற்குள் அடங்கி விட்டது. சில ஆண்டுகளுக்கு முன், நம் இணைத் தேடல்களை, 'ப்ரவுசிங் சென்டர்'களில்தான் செலவழித்தோம். இப்போது ஒரு கை அடக்க மொபைல் போனிலேயே அனைத்துவிதமான இணைய வழி சேவைகளை பயன்படுத்தும் அளவிற்கு அறிவியல் வளர்ச்சியடைந்து விட்டது. 
'பேஸ்புக், வாட்ஸ் ஆப், வைபர், வீடியோ காலிங், ஸ்கைப், டப்ஸ் மேஷ்' போன்ற பல நுாற்றுக்கணக்கான, 'ஆப்'கள், கொட்டிக் கிடக்கின்றன. பேஸ்புக், வாட்ஸ்ஆப் போன்றவை மிகப் பிரபலமாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இவற்றில் சமூகம் சார்ந்த பல நல்ல கருத்துக்கள் பரப்பப்படுவது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், சில சமூக விரோதிகள் மூலமாக ஆபாச வீடியோக்களும், புகைப்படங்களும் பரப்பப்படுகின்றன. விடலைப் பருவத்தில் உள்ளவர்கள் இதனால் பாதிக்கப்படுகின்றனர். 
படிப்பில் நாட்டமின்மை, மன உளைச்சல். பாலியல் வக்கிர எண்ணங்கள் உருவாகி, அவர்கள் வாழ்க்கையில் பல தவறுகள் செய்ய துணை போகின்றன. இப்போது பல அலைபேசி நிறுவனங்கள் போட்டி போட்டு, மொபைலில், 'இன்டர்நெட்' சலுகைகளையும், 'டாக் டைம்' சலுகைகளையும் தாரளமாக வழங்கி வருகின்றன. இப்போதைய கணக்குப்படி இந்தியாவில் மொபைல் போன் பயன்படுத்துவோரின் எண்ணிக்கை, 100 கோடியை தாண்டியுள்ளது. இது, இனி வரும் காலங்களில் மேலும் அதிகரிக்கக்கூடும். அப்போது இணைய வழி குற்றங்களும் 
அதிகரிக்கக்கூடும். இன்று ரோட்டில் சென்றால் பசை ஒட்டியது போல மொபைல் போனை காதில் ஒட்டிக்கொண்டே பேசிச் செல்கிறோம். அதோடு விட்டோமா எதிரே வரும் வாகனங்கள் 
வருவது கூட தெரியாமல், மொபைலில் முகம் புதைத்து நடக்கிறோம், வாகனம் ஓட்டும்போது மொபைலை காதில் அணைத்தபடியே பேசிக்கொண்டு விபத்துக்கு உள்ளாகிறோம் அல்லது மற்றொருவரை விபத்துக்கு 
உள்ளாக்குகிறோம். மாணவர்களுக்கு தாங்களின் பெற்றோர், உயர்வகை மொபைல் போன்களை வாங்கி கொடுத்துவிட்டு, படிப்பையும், வாழ்க்கையையும் குட்டிச்சுவராக்கி விடுகின்றனர். அவர்கள் சிந்தனையை சிதறடித்து, வக்கிர எண்ணங்களை துாண்டும் சந்தர்ப்பங்கள் ஏராளம். 
பேசுவதற்கு மட்டும் பயன்படும் மொபைல் போனை வாங்கி கொடுப்பதில் என்ன தவறு? பள்ளி மாணவர்களில், 75 சதவீதத்தினர் மற்றும் பிளஸ் 2 மற்றும் கல்லுாரி மாணவர்களில், 45 சதவீதம், மாணவியரில், 30 சதவீதம் பேர், பாலியல் உறவு காட்சிகளை மொபைல் மற்றும் கம்ப்யூட்டர் போன்ற கருவிகளின் மூலம் பார்க்கின்றனர் என, ஒரு புள்ளி விவரம் தெரிவிக்கிறது. 
வகுப்பு நடக்கும் போதே மொபைலில் ஆபாச படம் பார்த்த மாணவியர்; உயர்ரக மொபைல் போன் வாங்கித் தராததால் தான் சொந்த மாமனையே கொன்ற மருமகன்; பேஸ் புக்கில் வலைவிரித்து பல ஆண்களை ஏமாற்றிதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்களிடம் பணம் பறித்த பெண்கள்; இதே போல ஆசைவார்த்தை கூறி பெண்களை ஏமாற்றிய ஆண்கள்; தவறான மிஸ்டு கால் மூலம் அரங்கேறும் கள்ளக்காதல் என, பதற வைக்கும் செய்திகள் தினமும் வெளியாகின்றன. 
இணையத்தில் சில லட்சங்களுக்கு ஆசைப்பட்டு, பல கோடிகளை இழந்த கோமான்களும் உண்டு. மொபைல் பேங்கிங், இன்டர்நெட் பேங்கிங் போன்றவற்றில் கவனக்குறைவால் பணத்தை இழந்த படித்த மேதைகளும் உண்டு. 
மொபைல் போனில், 'செல்பி' எடுக்கிறேன் பேர்வழி என்று, பின்னால் சென்று மாடியில் இருந்து விழுந்து மாய்ந்தவரும் உண்டு. 
இந்த இயந்திர வாழ்வில், மொபைல் மற்றும் இணைய பயன்பாடு முக்கியமானது. இச்சேவைகளை ஆக்கப்பூர்வமான வழியில் பயன்படுத்துவோம், சமுதாய முன்னேற்றத்திற்கு பயன்படுத்துவோம். அம்மா, அப்பா, பாட்டி, தாத்தா, அண்ணன், சகோதரி, மனைவி, மக்கள் உயிருள்ள இவர்களோடு கூடி மகிழாமல், ஒருகை அளவே உள்ள உயிரற்ற ஜடப்பொருளின் மேல் ஏன் இவ்வளவு பாசம், பைத்தியம்? 
நம் மூதாதையர்கள் தாத்தா, பாட்டி கதைகள் கேட்டுத் தானே நல்லொழுக்கமுடன் வளர்ந்தனர். அப்போது பாசமும், நேசமும் நிரம்ப இருந்தது. ஆனால் இப்போது, இது போன்ற ஜடப்பொருட்களின் மீது நாம் பாசம் காட்டுவதால், நாமும் கல்நெஞ்சர்களாகி பாசத்தையும், நேசத்தையும் மறந்து உயிர் இருந்தும் ஜடங்களாய் திரிகிறோம்.
மொபைல் மற்றும் இணையத்தை அளவுடன் பயன்படுத்தி, அதில் நம் பெரும்பகுதி வாழ்க்கையை தொலைக்காமல் நம் உறவுகளோடு கூடி மகிழ்வோம். 
இ - மெயில்: isaipriyann@gmail.com இரா.சுவாமிநாதன் சமூக ஆர்வலர்

ஆடிப் பார்ப்போமா ஆடு புலி ஆட்டம்.... பழகிப் பார்ப்போமா பல்லாங்குழி ஆட்டம்!

பல்லாங்குழி தமிழகத்தின் பாரம்பர்ய விளையாட்டுகளில் ஒன்று. தமிழர்களின் பண்பாட்டு அடையாளங்களில்  ஒன்றாகவும் திகழும் இவ்விளையாட்டு, முப்பது - நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்பு வரையிலும், நம் தமிழ்ப்பெண்களின்  இன்டோர் கேமாகவும் விளங்கியது. 
தற்போது வாட்ஸ் அப், ஃபேஸ்புக், கேண்டி கிரஷ் (candy crush ) என்று நவீன  யுவதிகளாக மாறிவிட்ட இன்றைய தலைமுறை இளம் பெண்களுக்கு, பல்லாங்குழி  பற்றிய அறிமுகமாவது உண்டா என்றால், சந்தேகம்தான்.

அவர்களுக்காக... பல்லாங்குழி எப்படி ஆடுறதுன்னு பார்க்கலாமா....?

பல்லாங்குழி - மரம் அல்லது உலோகத்தால் ஆன ஒரு விளையாட்டுச் சாதனம். ஏழேழு குழிகளாக இரண்டு வரிசைகள், இந்த வரிசைகளுக்கு நடுவில் எதிரெதிர் திசைகளில் இரண்டு குழிகள் என்று மொத்தம் 16 குழிகளுடன் திகழும். புளியங்கொட்டைகள், சீத்தாப் பழ விதைகள், முத்துச் சோழிகள் ஆகியவையே இந்த ஆட்டத்துக்கான முத்துக்கள்.
புளியங்கொட்டைகள் அல்லது முத்துச் சோழிகளை குழிக்கு ஐந்து ஐந்தாகப் போட்டு வைப்பார்க்கள். முதலில் ஆடத் துவங்குவோர் ஏதேனும் ஒரு குழியில் இருக்கும் முத்துக்களை எடுத்து ஒவ்வொன்றாக... இடமிருந்து வலமாக அடுத்தடுத்த குழிக்குள் போடவேண்டும். முடிந்தவுடன் அதற்கடுத்த குழியில் உள்ள முத்துக்களை எடுத்து மீண்டும் அடுத்தடுத்த குழிகளில்  போட்டுக் கொண்டே வர வேண்டும். இப்படி முத்துக்களைப் போட்டு வரும்போது, கடைசி முத்தினைப் போட்டு முடித்ததும், அடுத்து ஒரு வெறுங்குழி வருமாயின் அதைத் தடவி அடுத்த குழியில் இருக்கும் முத்துக்களை உங்களுக்கானதாகச் சேகரித்துக்கொள்ளலாம்.

ஒரு குழியில் நான்கு முத்துக்கள் இருந்தால் அவற்றையும் ‘பசு’ எனச் சொல்லி தனதாக்க வேண்டும். இப்படி யார் அதிகமான முத்துக்களை சேகரிக்கிறாரோ அவரே வெற்றியாளர் ஆவார். எந்தக் குழியில் இருந்து முதலில் முத்துக்களை எடுத்துப் போட ஆரம்பித்தால், 'வெறுங்குழிக்கு முன்னதாக முத்துக்கள் முடியும், அடுத்துள்ள குழியில் இருக்கும் முத்துக்களைச் சேகரிக்க முடியும்' என்று முன்னரே யூகித்து விளையாடுவதே, இந்த ஆட்டத்துக்கு உரிய சவால்.

முத்துக்களை  இழந்தவர் (15 காய்களுக்கு குறைவாகக் கிடைத்தால்) தன்னுடையப் பகுதியில் மூன்று குழிகளைக் காலியாக (தக்கம்) விட்டு விட்டு, ஆட்டத்தைத் தொடர வேண்டும். அந்தக் குழியில் எதிரி (வென்றவர்) காய்களைப் போட மாட்டார். சில இடங்களில் தோற்றவரும் போடமாட்டார்.

ஆட்ட இறுதியில் ஒருவர் தோற்றுப் போகிறபோது, அவர் கையில் மீதமிருக்கும் காய்கள், ஒரு குழிக்குரிய ஐந்து எண்ணிக்கையில் கூட இல்லாமல் நான்காக இருந்தால் குழிக்கு ஒவ்வொரு காயினை இட்டு ஆட்டம் தொடரும். தோற்றவர் ஒரு காய் கூட இல்லாமல் தோற்கின்ற போதே, ஆட்டம் முழுமை பெறுகிறது.

இந்த விளையாட்டை  இருவர் மட்டுமே விளையாடலாம். தமிழர்களின் பண்பாட்டு மரபினில் பெண்ணுக்கு உரிய சீர்வரிசைப் பொருட்களிலும் பல்லாங்குழி  இடம் பெறுகிறது. மேலும் உலகெங்கிலும் பல்லாங்குழி ஆட்டம், சிற்சில மாறுதல்களுடன் பழங்குடிகளிடையே காணப்படுகிறது என்பது  குறிப்பிடத்தக்கது.

பெரும்பாலும் இருவர் மட்டுமே ஆடும் விளையாட்டாகத் திகழ்கிறது பல்லாங்குழி. ஒருவர் விளையாடும் விளையாட்டை 'சீதையம்மா விளையாட்டு' என்பர். அசோக வனத்தில் ராமரை நினைத்து சீதை விளையாடினாராம். முடிவே பெறாத விளையாட்டு இது.  ராஜா, ராணி, மந்திரி என மூவராக விளையாடும் ஆட்டமும் இதில் உண்டு.

பல்லாங்குழி, விரல்களுக்கு நடுக்கத்தைப்போக்கி வலிமையை தரும், சிந்தனையை ஒருமுகப்படுத்தும். கவனம் ஓரிடத்தில் குவிக்கப்பெறும், அதிக உடல் உழைப்பு தேவைப்படாத விளையாட்டு. பெண்களின் உள்ளார்ந்த பிரச்னைகளின் தீர்வாகவும், மனச்சோர்வைப்போக்கும் மருந்தாகவும் உள்ள விளையாட்டு இது.

நீங்கள் ஆடி பார்க்க ரெடியா...?

ஆடு புலி ஆட்டம்... ஆடிப் பார்ப்போமா?  

தமிழகத்தில் மட்டுமின்றி, தெற்காசிய நாடுகள் பலவற்றிலும் விளையாடப்படும் ஆடு புலி ஆட்டம், தமிழகத்தின் பாரம்பர்ய விளையாட்டுகளில் ஒன்று. வெட்டும்புலி என்றும், இன்னும் வேறுபல பெயர்களிலும் அழைக்கப்படும் இந்த விளையாட்டில், தரையில் கீற்றப்படும் கட்டங்களே பிரதானம். அதில் சிறு கற்கள் அல்லது புளியங்கோட்டை ஆகியவற்றை முத்துக்களாகக் கொண்டு ஆடுவர். சங்கப்பாடலில் இதனை 'வங்கா வரிப்பாரை' என்று குறிப்பிடுகிறார்கள். 

இது மதிநுட்ப விளையாட்டாகும். சாதாரணமாக கைகளை நகர்த்தி எளிதில் விளையாடக்கூடிய விளையாட்டில்லை இது. கூர்மையான சிந்தனை தேவை. நன்கு யோசித்து விளையாண்டால் மட்டுமே வெற்றி.
இதனை எவ்வாறு விளையாடுவது என்பதை தெரிந்துகொள்வோமா...? 
படத்தில் உள்ளது போன்று கட்டங்களை போட்டுக்கொள்ள வேண்டும். இந்த விளையாட்டுக்கு மொத்தம் 18 கற்கள் தேவை. அதில் மூன்று கற்கள், அளவில் சற்று  பெரிதாக இருக்கும். அவற்றைப் புலியாக பாவிக்கவேண்டும். அதேபோல்  15 சிறிய கற்களை எடுத்துகொண்டு அவற்றை ஆடுகளாக பாவித்துக்கொள்ள வேண்டும்.
வரையப்பட்ட கோடுகள் ஆடுகளும், புலியும் ஓடும் வழிகள். கோடுகள் கூடும் சந்திகள், காய்கள் வைக்குமிடம். புலிக் காய்கள், உச்சியில் ஒன்றும் அடுத்த சந்திகளில் இரண்டுமாக முதலில் வைக்கப்பட்டிருக்கும். ஆடுகள் ஒவ்வொன்றாகச் சந்திகளில் இறங்கும். ஒரு ஆடு இறங்கியதும், புலி அடுத்த சந்திக்கு நாலாப்பக்கமும் நகரும். நகரும்போது அடுத்த சந்தியில் ஆடு இருந்து, அடுத்த நேர்த்திசைச் சந்தி காலியாக இருந்தால் புலி வெட்டிவிட்டுத் தாவும்.

புலி இப்படி ஆடுகளை வெட்ட முயல்வதும், அதற்கு இடம் கொடுக்காமல் தற்காத்துக் கொள்வதுடன், புலியை நகரவிடாதபடி ஆடுகள் மறிப்பதும்தான் இந்த ஆட்டத்தின் ஸ்பெஷல்.

சின்ன வயசுல விளையாண்டது, எப்படி விளையாடுறதுன்னே மறந்துபோச்சுனு பீல் பண்ற 80'ஸ், 90'ஸ் ஹீரோ, ஹீரோயின்களுக்கு இப்ப இத படிச்சதுமே ஞாபகம் வந்திருக்குமே.... அப்ப விளையாட ஆரம்பிக்கலாமே...!!!!

நொண்டி ஆட்டம்


ஒற்றைக் காலால் நொண்டியடித்து ஆடும் ஆட்டம் இது. ஓடுபவர்களை, நொண்டி அடித்தபடி சென்று தொட்டு அவுட்டாக்குவார்கள். இத்தனைபேர்தான் விளையாட வேண்டும் என்பது இல்லை. எத்தனைபேர் வேண்டுமானாலும் கலந்துகொள்ளலாம். தரையில் வட்டம் அல்லது சதுரமாக கோடு கிழித்து எல்லைக்கோடு போட்டுக் கொள்ள வேண்டும். ஓடுபவர்கள் இந்த எல்லையைத் தாண்டிவிடாமல் ஓடவேண்டும். நொண்டி வருபவர், அவர்களை விரட்டித் தொட முயற்சிக்கவேண்டும். ஓடுபவர்களைத் தொட்டுவிட்டாலோ, அவர்கள் எல்லையைத் தாண்டினாலோ போட்டியில் இருந்து வெளியேறுவர்.

நொண்டியடித்து செல்பவரின் கால் வலித்தால் குறிப்பிட்ட எல்லைக்குள் (காலை வைத்து) போடப்பட்டிருக்கும் சிறு வட்டத்தினுள் நின்று கொள்ளலாம். வட்டத்தை தவிர மற்றப் பகுதிகளில் காலை ஊன்றக் கூடாது.
இரு அணிகளைக் கொண்டும் இந்த விளையாட்டை விளையாடலாம். அவ்வாறு விளையாடும்போது, ஓர் அணி கைகோத்து ஆள்வட்டம் செய்து நிற்கும். மற்றோர் அணி வட்டத்துக்குள் இருக்கும். ஆள்வட்டம் சேர்த்து நிற்கும் அணியில் ஒருவர் நொண்டியடித்துச் சென்று, உள்ளே ஓடும் அணியினரைத் தொட்டு அவுட் செய்ய வேண்டும். அவருக்குக் கால் வலிக்கும்போது மீண்டும் ஆள்வட்டத்துக்கு வந்து கைகோத்துக்கொண்டு, அருகிலிருப்பவரை நொண்டியடித்து ஆட்டத்தைத் தொடரச் செய்வார்கள்.

தட்டாமல் ஆடுவோமா தட்டாங்கல் ஆட்டம்! 

ஒரே அளவிலான சிறிய உருண்டை வடிவிலான கூழாங்கற்களைக் கொண்டு சிறுமிகள் ஆடும் விளையாட்டு இது. 'பாண்டிக்கல்' என்றும் இதை அழைப்பார்கள்.  சங்க காலத்தில் இதன் பெயர் தெற்றி.

ஏழு கற்களைக் கொண்டு ஆடப்படும் இந்த ஆட்டத்தில் ஒண்ணான், இரண்டான், மூன்றான், நான்கான், ஐந்தான், ஆறான் , ஏழான், எட்டான், ஒன்பதான் மற்றும்  பத்தான் என பத்துப் பிரிவுகள் விளையாட வேண்டும். ஒவ்வொன்றுக்கும் எடுக்க வேண்டிய கற்களின் எண்ணிக்கைக்கும், எடுக்கவேண்டிய விதத்துக்கும் விதிமுறைகள் உண்டு.
முதலில் ஆரம்பிக்கும்போது ஏழு கற்களையும் கீழே போட்டுவிட்டு, அதில் ஒரு கல்லை 'தாய்ச்சிக் கல்' என்று கையில் எடுத்துக்கொள்வார்கள். இந்தக் கல்லினை மேலே வீசியெறிந்துவிட்டு, அது கீழே கைக்கு வந்து சேருவதற்குமுன், கீழே கிடக்கும் கற்களை அலுங்காமல் (ஒன்றை எடுக்கும்போது அடுத்தக் கல்லைத் தொட்டுவிடக் கூடாது) கையில் எடுத்துக்கொண்டு, மேலிருந்து விழும் தாய்ச்சிக் கல்லைப் பிடிக்க வேண்டும். இப்படி எல்லா கற்களையும் எடுத்ததும் முதல் ஆட்டம் முடிவுபெறும். இதுபோன்று 10 பிரிவுகள் ஆடவேண்டும். காய்களின் எண்ணிக்கை வெவ்வேறு ஊர்களில் வெவ்வேறு விதமாக மாறுபடும். ஆட்டத்தில் சுவாரஸ்யம் சேர்க்கும்விதம் பாடிக்கொண்டே விளையாடுவதும் உண்டு!

உங்கள் குழந்தையின் ஸ்கூல் டிபன் பாக்ஸில் இருக்க வேண்டிய உணவுகள் இவை...!

உங்கள் குழந்தையின் ஸ்கூல் டிபன் பாக்ஸில் இருக்க வேண்டிய உணவுகள் இவை...!



பள்ளிக் குழந்தைகளில் பெரும்பாலானோர், குறிப்பாக நகர்ப்புற குழந்தைகள் விளம்பரங்களில் காட்டப்படும்  சத்தில்லா உணவுகளையே அதிகம் விரும்புகிறார்கள். வீட்டில் அம்மா சமைக்கும் உணவைக்கூட விரும்புவதில்லை. மேலும் பள்ளிக்குச் செல்லும் அவசரத்தில் காலை உணவை சரிவர சாப்பிடுவதில்லை.
இந்நிலையில் பள்ளி செல்லும் குழந்தைகளுக்கு எது சத்தான உணவு... என்னென்ன உணவுகளை அவர்கள் சாப்பிட வேண்டும் என்பதை சொல்கிறார், டாக்டர் ஷீலா பால்.

காலை உணவு:
*இட்லி, தோசை, சப்பாத்தி, பொங்கல் இவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை காலை உணவாகக் கொள்ளலாம்.
*10 வகையான தானியங்களைச் சேர்த்து அரைத்த மாவில் அல்லது  பருப்பு வகைகளின் மாவில் செய்த தோசையை கொடுக்கலாம். சுவையாகவும் சத்துள்ளதாகவும் இருக்கும்.
*அரிசி மாவோடு கேரட், பீட்ரூட், தேங்காய் என காய்கறிகளையும் அரைத்துக் கலந்து,  ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு ஒரு தோசை செய்து கொடுக்கலாம்.
*புதினா, கொத்தமல்லியில் சட்னி செய்தால் சுவையாக இருக்கும்.

பள்ளி இடைவேளை நேரத்தில்:
* கடலைமிட்டாய், பாதாம் பருப்பு ஆகியவை சாப்பிட்டால் சக்தி கிடைக்கும்; சோர்வு, தூக்கம் வராது.
*பழங்கள், காய்கறி சாலட்கள்  சாப்பிடலாம்.
* தண்ணீர் நிறைய குடிக்க வேண்டும்.

மதியம்:

* கீரை சாதம், புளி சாதம், வெண்டைக்காய்ப் பொரியல் கலந்த சாதம், கேரட் பொரியல் கலந்த சாதம் சத்தானவை. அதோடு பருப்பு, நெய் கலந்தால், கூடுதல் சுவை, சத்துகள் கிடைக்கும்.

மாலை:

* கொண்டைக்கடலை, பாசிப்பயறு, காராமணி, மொச்சை, கடலைப் பருப்பு சுண்டல் சாப்பிட வேண்டும்.
* காய்கறி சூப்  குடிக்கலாம். 
* அந்தந்த பருவகாலங்களில் விளையும் காய்கறிகள், பழங்களை அவசியம் சாப்பிட வேண்டும்.
 

செய்யக் கூடாதவை:
* பழங்களை ஜூஸாகக்  குடிக்கக் கூடாது.
* நூடுல்ஸ், மைதா கலந்த உணவுகளைத்  தவிர்க்கவும்.

*  சர்க்கரை, உப்பு, எண்ணெய் குறைவாகச் சேர்த்துக்கொள்ளவும்.
*  எண்ணெயில் பொரித்த உணவுகளைச் சாப்பிடக் கூடாது.
*  ஊறுகாய், அப்பளம் தவிக்கவும்.
*  பாக்கெட்டுகளில் அடைத்து வரும்  சிப்ஸ், பர்கர், டிரிங்ஸ்,மிக்ஸர் போன்றவற்றை உட்கொள்ளக் கூடாது.
அவசியம் செய்ய வேண்டியவை.

* காலையில் சீக்கிரமே எழ வேண்டும்.
* சாப்பிடாமல் பள்ளிக்குப் போகக் கூடாது. இதனால்,பாடத்தின் மீது கவனம் ஏற்படாது.
*  டி.வி பார்த்துக்கொண்டே சாப்பிடக் கூடாது.
*  வெளி உணவுகளை அடிக்கடி சாப்பிடக் கூடாது.

*  ஒரே விதமான உணவைத் தினமும் சாப்பிடக் கூடாது.
*  ஒவ்வொருவருக்கும் வெவ்வேறு உணவு தயாரிக்காமல், எல்லோருக்கும் ஒரே உணவையே சமைக்க வேண்டும்.
* வீட்டில் உள்ள அனைவரும் சேர்ந்தே சாப்பிட வேண்டும்.

இவற்றை எல்லாம் குழந்தைப் பருவம் முதலே கடைப்பிடித்தால், நோய்கள் நம்மை நெருங்காது.

பிணி நீக்கும் பிராணாயாமம்

பிணி நீக்கும் பிராணாயாமம்

நமது உடலை ஆரோக்கியமாக வைத்துக் கொள்ள ஹதயோகம் உதவுகிறது. ஆரோக்கியமான உடலில் இருக்கும் உள்ளமும் உறுதியாக இருக்கிறது. யோகாசனங்களின் மூலமாகவும், பிராணாயாமத்தைக் கொண்டும் அந்த உள்ளத்தின் கவன சக்தியைக் கூர்மையாக்கிக் கொள்ளலாம்.
நாம் பார்க்கும் காட்சிகளும், காதால் கேட்பவைகளும் நமது சிந்தனையைக் கவனமாக ஊன்ற விடாமல் தடுக்கின்றன. மற்ற புலன்களும் இப்படி கவனத்தைக் கலைக்கத் தூண்டுகின்றன. மனம் இப்படி அலைபாயாமல் தடுப்பதற்கு உதவும் ஹதயோகம் ,பிராணாயாமத்தையும் அதை ஒட்டிய மூச்சுப் பயிற்சிகளையும் குறிப்பிடுகிறது.
ஓர் அலாரம் கடிகாரத்தை எடுத்து உங்கள் முன்னால் வைத்துக் கொள்ளுங்கள். மற்ற சிந்தனை எதுவும் இன்றி, 'டிக் டிக்' என்ற அதன் சப்தத்தைக் கவனமாகக் கேளுங்கள். இப்படி நீங்கள் முயலும்போதே, பிற சிந்தனைகள் வந்து உங்கள் மனதை அலைக்கழிக்கக்கூடும். பிடிவாதமாக மனதைக் கட்டுப்படுத்தி இந்தப் பயிற்சியைத் தொடருங்கள். முதலில் சில நிமிடங்களுக்கு இப்படி இருக்க முடியும். பிறகு தொடர்ந்து இவ்வாறு இருக்கவும் பழகி விடுவீர்கள்.
இப்படி நீங்கள் கவனிக்க முயலும்போது என்ன நடக்கிறது? உங்களுக்கே தெரியாமல் உங்களுடைய மூச்சைக் கட்டுப்படுத்துகிறீர்கள். மிக மெதுவாகவும், அடக்கியும், ஆழ்ந்தும் மூச்சு விடுகிறீர்கள். இது எதைக் காட்டுகிறது? மனம் கவனமாக ஊன்றும்போது மூச்சு விடுவதின் அளவு கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது.
பிராணன் மனதில் அமர்ந்திருக்கிறது. ஆகையால் பிராணன் அசையும்போது மனம் இயங்குகிறது' என்று சிவ கீதை கூறுகிறது. "பிராணன் நீங்கும்போது மனம் செயலற்றுப் போகிறது. மனதைத் தேர் என்று சொன்னால், பிராணனை அதன் சாரதி என்று சொல்லலாம். இரண்டும் சேர்ந்து இயங்கும்போது உயிரோட்டம் தேர் போலச் சீராக ஓடுகிறது" என்று வசிஷ்ட முனிவர் ' யோக வாசிஷ்டத்' தில் கூறுகிறார்.
ஹதயோகத்தின் இரண்டு எழுத்துக்கள் 'ஹ' என்பதும், 'த' என்பதும் ஆகும். இவை சூரியனையும், சந்திரனையும் குறிக்கின்றன. பிராணவாயு சூரியனாகவும், அபானவாயு சந்திரனாகவும் இதில் குறிப்பிடப்படுகின்றன. உடலில் ஓடும் இந்தக் காற்றைக் கட்டுப்படுத்துவதும், வெளி உலகில் பரவி நிற்கும் காற்றுடன் இணைய வைப்பதும் பிராணாயாமத்தின் அடிப்படையாகும்.
பிராணன் என்பது உயிர்ச்சக்தி. அது உலகெங்கும் காற்றாகவும், நீராகவும், உணவாகவும் பரவிக் கிடக்கிறது. இப்படி வெவ்வேறு பொருட்களில் பரவி நிற்கும் பிராணசக்தியை, பிராணாயாமத்தின் மூலம் நாம் உடல் முழுவதும், எல்லா நரம்புகளிலும் நாடிகளிலும் இயங்க வைக்கிறோம். சிந்தனையிலிருந்து சாதாரண உடல் அசைவு வரை ஒவ்வொன்றையும் இது கவனித்துக் கொள்ளுகிறது. அதனாலேயே பிராணாயாமம் நம்முடைய உடலைப் பிணிகள் பீடிக்காமல் பார்த்துக் கொள்ளும் என்று சொல்லுகிறோம்.
கடலில் அசைவு இருக்கும்போது அலைகள் எழுந்து வருவதைப் பார்க்கிறோம். பிராணனின் அசைவும் இவ்வாறே மூச்சாக வெளிப்படுகிறது. இதை அளவாக உள்ளே இழுப்பதும், சற்று தங்க வைத்து நிறுத்துவதும், பின் வெளியிடுவதும், இந்த அசைவைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. இப்படிப் பிராணாயாமம் செய்யும்போது, உடல் கட்டுப்பாட்டுக்கு வருகிறது. மூச்சுவிடுதல், ரத்த ஓட்டம், இதயத் துடிப்பு, ரத்த அழுத்தம் போன்றவைகளுடன் தொடர்பு உள்ள நோய்களும் தாமாகவே நீங்கி விடுகின்றன.
மனித உடலில் பிராணன் செய்யும் மிக நுட்பமான இயக்கம், மனதைச் செயற்பட வைப்பதுதான். இதைப் பிராணாயாமம் சிறப்பாக ஆக்குகிறது. மனித உடலில் மிக முக்கியமான இயக்கம், சுவாசத்துக்கு உதவும் சுவாசப் பைகள்தாம். அது சரியாக இல்லாவிட்டால் இதயம் உட்பட எல்லாமே சீர்கெட்டுப் போகும். பிராணாயாமம் சுவாசத்தை கட்டுப்படுத்துகிறது. அதன் மூலம் உடல் முழுவதையுமே பிராண சக்தியினால் கட்டுப்படுத்துகிறது. இதனால் நோய்நொடியில்லாத வாழ்க்கையை நாம் பெற முடிகிறது. இப்படி உள்ளமும், உடலும் வலுவடைந்த ஒருவர், தன்னுடைய சக்தியைப் பயன்படுத்திப் பிறரையும் குணப்படுத்த முடியும். 'தொட்டுக் குணப்படுத்துவது' ( Healing Therapy ) என்ற மருத்துவ முறையின் அடிப்படை இதுதான்.
பிராணசக்தியை, பேட்டரியில் 'பவர்' சேகரிக்கப்படுவதைப் போல், உடலின் நாபிப் பகுதியில் சேகரித்து வைத்துக் கொள்ள முடியும். இப்படிச் செய்யக்கூடிய மகான்கள், அதைப் பயன்படுத்தி நோயாளிகளைக் குணப்படுத்துகிறார்கள். மீண்டும் பிராணாயாமத்தின் மூலம் உடல்நலம் பெறுகிற சக்தியும் அவர்களுக்கு உண்டு. நாபியிலிருந்து எழும் சக்தி, அந்த யோகிகளின் மூளையையும் பிரகாசமாக்குகிறது.
இவ்விதம் அருள்வலிமை பெற்ற யோகிகளுக்கு முகத்திலேயே தனியான பிரகாசம் சுடர்விடுகிறது. அவர்களுடைய பார்வையிலேயே அந்தச் சக்தி ததும்புகிறது. அவர்களுக்கு எதிரே உட்கார்ந்திருப்பவர்களால் அதன் வலிமையை உணரமுடிகிறது. பார்வையினாலேயே மற்றவர்களுடைய கவலையைப் போக்கி அருள்புரியும் சக்தியையும் அந்த மகான்கள் பெறுகிறார்கள். தொடுதல் மூலமாக காந்த சக்தியை செலுத்தி குணப்படுத்துவது, பார்வையால் குணப்படுத்துவது, நம்பிக்கையூட்டிக் குணப்படுத்துவது போன்ற நற்காரியங்களுக்கு அவர்கள் இந்த அரிய சக்தியை பயன்படுத்துகிறார்கள். சுயநலமின்றி இவ்வாறு அவர்கள் செய்யும்போது அது மேலும் மேம்பாடு அடைகிறது.
நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையிலும் கூட நாம் சிறுகாரியங்களில் பிராண சக்தியைப் பயன்படுத்தி ஆறுதல் அடைகிறோம். கனமான ஒரு பொருளை தூக்கும்போது, மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு தூக்குகிறோம். வேகவேகமாக ஓட முயலும்போது, மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டு ஓடுகிறோம். ஆழ்ந்த கவலையில் ஈடுபடும்போது, பெருமூச்சு விடுகிறோம். அப்போதெல்லாம் நாம் பிராண சக்தியைத்தான் பயன்படுத்துகிறோம்.
நாம் புத்தகத்தில் படிக்கும் வாசகங்கள் நம்முடைய மனதில் படிவதில்லை. ஆனால் அதையே அருளாளர்கள் உரையாக எடுத்து சொல்லும்போது அது மனத்தில் படிகிறது. பல சமயங்களில் மனதை மாற்றிக் கனியவும் வைக்கிறது. இதற்கு அவர்களிடம் சேர்ந்துள்ள பிராணசக்தியே காரணம். ஆயிரக்கணக்கான மக்களைக் கவரும் சக்தியும், அவர்களைத் தனது போதனையின்படி செயற்பட வைக்கும் திறனும், மகான்களுக்கு இருப்பதற்கு இது முக்கியமான காரணம்.]
பிராணாயாமப் பயிற்சியின் மூலம், நம் உடலில் பிராணசக்தி இயங்குவதையும் நாம் நுட்பமாக உணரமுடியும். உடலில் ஒரு பகுதியில் அது அதிகமாகவும், இன்னொரு பகுதியில் குறைவாகவும் இருப்பதையும் புரிந்து கொள்ளலாம். குறைவாக உள்ள பகுதிக்கு, அதிகமாக உள்ள பகுதியிலிருந்து திருப்பிவிடும் ஆற்றலையும் நாம் பெறமுடியும். இப்படி பிராணசக்தி சமச்சீராகப் பரவும்போது, உடம்பின் எல்லாப் பகுதிகளும் வலுப்பெறுகின்றன; சிந்தனையும் கூர்மையாக ஆகிறது.
பிராணசக்தி இயற்கையில் எங்கும் நிறைந்திருக்கிறது. அதன் பலனை எல்லோருமே பெறமுடியும். ஆனால் அதை அடையும் வல்லமை பிராணாயாமத்தை முறைப்படி செய்து மனவலிமை பெறும் யோகியருக்கே உரியதாக ஆகிறது. அவர்களிடம் ஒரு சமூகத்தையே வழிப்படுத்தக்கூடிய அளவுக்கு மனோபலம் சேருகிறது. தன்னலமின்றி அவர்கள் அதைப் பயன்படுத்தும்போது, அதனால் உடல்நலம் பெறுவோர் பலர், மனம் திருந்துவோர் பலர், பக்தி மார்க்கத்தில் ஈடுபடுவோர் பலர். நாம் ஓர் ஆயுட்காலத்தில் செய்யமுடியாத காரியத்தை சில நொடிகளில் செய்து முடிக்கக்கூடிய ஆற்றலும் அவர்களுக்கு இருக்கிறது.
முதலில் உடல்வலிமையைப் பெறுவதற்காகவும், ரத்தஓட்டம் - உடல் நரம்புகளின் இயக்கம் ஆகியவற்றைச் சீராக்குவதற்காகவும்தான் பிராணாயாமப் பயிற்சியைத் தொடங்குகிறோம். ஆனால் போகப்போக அதுவே நமது உள்ளத்தைத் தூய்மைப்படுத்தவும், சிந்தனையை வளப்படுத்தவும், ஆன்மிக முன்னேற்றத்தை நாடவும் வழி செய்து கொடுக்கிறது. தன்னை உணருவதற்கும், தன்னை மறந்து ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருக்கவும் அது பயன்படுகிறது. உடல்வலிமைக்காகச் செய்யும்போது ஹதயோகமாக இருந்தது. பின் மனவலிமைக்காகப் பயன்படும்போது ராஜயோகமாக மாறிவிடுகிறது. இவை இரண்டும் நாணயத்தின் இரண்டு பக்கங்களைப் போன்றவைதாம்.
பெரும்பாலான மக்கள் பிராணாயாமத்தை, ஹதயோகம் குறிப்பிடும் அளவுக்கு உடற்பயிற்சியாகவே செய்து முடித்து விடுகிறார்கள். அப்போது அது உடற்பிணிகள் தீருவதற்கு மட்டும் வழிகாட்டுகிறது. ஆனால் அவர்களில் சிலர் பிராணாயாமத்தை ராஜயோக அடிப்படையிலும் செய்கிறார்கள். அப்போது அது மனதின் வலிமையையும் கூர்மையையும் உணர்த்துகிறது. அந்த நிலையில் பக்திமார்க்கத்தில் ஈடுபடவும், ஆன்மிக முன்னேற்றம் பெறவும் அவர்களால் முடிகிறது.
இப்படி இருவிதமாகவும் பலன் தரும் பிராணாயாமத்தை முறைப்படி கற்க வேண்டும். தன்னலமில்லாத ஞானாசிரியரிடம் அதைக் கற்கும்போது அது நமக்கு மேலும் மேன்மை பெற வழிகாட்டுகிறது.